Mijn hele leven ben ik al gefascineerd door lekker eten. Ik kook en eet graag, ik verzamel en lees kookboeken, ik heb een cateringbedrijf en ik geef kookworkshops. Daarnaast ben ik mijn sinds mijn puberteit bezig met afvallen. Ik hou van lekker eten, vind sporten niet echt leuk en kom helaas snel aan.
Sinds 2006 ben ik mij als antropoloog gaan verdiepen in Surinaamse eetculturen in Nederland. De voor mij zo herkenbare fascinatie van Surinamers met lekker eten bleek wetenschappelijk nauwelijks onderzocht te zijn, dus ik besloot er als buitenpromovenda een onderzoek aan te wijden.
Mijn thema was de verandering in eetculturen bij migranten.
In die tijd verschenen er ook onderzoeken, zoals van Dagevos en Dagevos voor het SCP, waaruit bleek dat allochtonen vaker overgewicht hebben dan autochtonen, maar dat dit verschil in de tweede generatie lijkt te verdwijnen. Dit interesseerde mij enorm en zo verschoof het accent in mijn onderzoek naar (voorkómen en behandelen van) overgewicht bij migranten.
Mijn persoonlijke en professionele activiteiten raakten steeds meer verweven toen ik enkele jaren geleden met beginnende diabetes geconfronteerd werd. Ik moest echt gaan afvallen en werd door de huisarts naar een diëtiste gestuurd. Van haar kreeg ik een( Nederlands) dieet, plus de boodschap dat ik echt meer gekookte aardappelen moest gaan eten omdat die zoveel waardevolle voedingsstoffen bevatten. Bovendien kreeg je van rijst alleen maar meer honger. Het moge duidelijk zijn dat ik niet meer bij deze diëtiste terug ben geweest.
Als reactie op deze slechte ervaring ben ik een blog begonnen waarin ik verslag doe van mijn afvallen én lekkere multiculturele slanke recepten bedenk. Ik vind het namelijk erg belangrijk dat ik lekker eet, ook als ik aan het afvallen ben.
Omdat ik merkte dat ik op voedingsgebied theoretische kennis miste, heb ik een opleiding tot gewichtsconsulent afgerond en ben ik me steeds meer gaan richten op het behandelen van overgewicht bij allochtonen. De aanpak van overgewicht die bij autochtonen werkt, werkt doorgaans niet bij allochtonen. Ook campagnes zoals van het Voedingscentrum zijn niet gericht op allochtonen (hoeveel druiven zijn 2 stuks fruit bijvoorbeeld).
Ik ben gestart met het ontwikkelen van een afslankprogramma, dat beter aansluit bij mensen uit een niet-Nederlandse eetcultuur. Alle informatie uit mijn eigen onderzoek en de aanbevelingen uit onderzoeken van anderen neem ik hier zoveel mogelijk in op.
Centraal staat een groepscursus waarin geleerd wordt hoe je lekkere, gezonden en betaalbare maaltijden samenstelt . Er wordt gekookt en vooral ook geproefd, zodat duidelijk wordt hoe lekker gezonde voeding kan zijn. De deelnemers hebben wekelijks ook een individuele weegmoment plus een gesprek met de gewichtsconsulent of diëtiste. Daarnaast wordt er in groepsverband bewogen, bijvoorbeeld in Zumba-lessen.
DE DOELSTELLNGEN VAN NANTHÉ ZIJN:
